| 单词 |
unimaginable |
| 分类 |
翻译、意思、用法、释义、英译汉、汉译英、英汉双解词典 |
| 释义 |
Word family noun imagination imaginings adjective imaginable ≠ unimaginable imaginary imaginative ≠ unimaginative unimagined verb imagine adverb unimaginably imaginatively un·i·ma·gin·a·ble /ˌʌnɪˈmædʒənəbəl◂/ adjective IMAGINE#not possible to imagine 不能想象的,想象不到的 unimaginable wealth 难以想象的财富 —unimaginably adverbExamples from the Corpusunimaginable• For a federal judge to take her seriously was unimaginable.• The two made unimaginable amounts of money.• After a while she gave up, and left him sitting there, staring blindly into an unimaginable future.• So what do we do now, now that the unimaginable has happened?• Tallis was on her own for the first time in her eight years or so in this unimaginable land.• almost unimaginable pain• He possessed vast, almost unimaginable talent and ambition.un·i·ma·gin·a·ble adjectiveChineseSyllable Corpus to possible imagine not |
| 随便看 |
- Law-topic patent
- Law-topic paternity
- Law-topic paternity
- Law-topic paternity suit
- Law-topic paternity suit
- Law-topic patrimony
- Law-topic patrimony
- Law-topic penal code
- Law-topic penal code
- Law-topic penalty
- Law-topic penalty
- Law-topic perjury
- Law-topic perjury
- Law-topic petition
- Law-topic petition
- Law-topic petition
- Law-topic petition
- Law-topic petitioner
- Law-topic petitioner
- Law-topic plaintiff
- Law-topic plaintiff
- Law-topic planning permission
- Law-topic planning permission
- Law-topic plea bargaining
- Law-topic plea bargaining
- 《史记·魏公子列传第十七·魏安釐王二十年[1],秦昭王已破赵长平军[2],又进兵围邯郸.》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·魏有隐士曰侯嬴,年七十,家贫,为大梁夷门监者[1].》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·魏王怒公子之盗其兵符矫杀晋鄙,公子亦自知也[1].》鉴赏
- 《史记·魏其侯善待军吏》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·元光四年春[1],丞相言灌夫家在颍川,横甚,民苦之,请案[2].》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·其春[1],武安侯病,专呼服谢罪[2].》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·太史公》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·孝景三年[1],吴楚反[2],上察宗室诸窦毋如窦婴贤[3],乃召婴.》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·孝景四年,立栗太子[1],使魏其侯为太子傅[2].》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·武安侯田蚡者[1],孝景后同母弟也[2],生长陵[3].》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·灌夫有服[1],过丞相[2].》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·魏其侯窦婴者[1],孝文后从兄子也[2].》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·魏其失窦太后[1],益疏不用,无势,诸客稍稍自引而怠傲[2],唯灌将军独不失故[3].》鉴赏
- 《史记·魏豹彭越列传第三十·十年秋,陈豨反代地[1],高帝自往击,至邯郸[2],征兵梁王.》鉴赏
- 《史记·魏豹彭越列传第三十·太史公》鉴赏
- 《史记·魏豹彭越列传第三十·彭越者,昌邑人也[1],字仲[2].》鉴赏
- 《史记·魏豹彭越列传第三十·沛公之从砀北击昌邑[1],彭越助之.》鉴赏
- 《史记·魏豹彭越列传第三十·魏豹亡走楚[1].》鉴赏
- 《史记·魏豹彭越列传第三十·魏豹者,故魏诸公子也[1].》鉴赏
- 《史记·鲁仲连邹阳列传第二十三·且吾闻之,规小节者不能成荣名[1],恶小耻者不能立大功[2].》鉴赏
- 《史记·鲁仲连邹阳列传第二十三·且楚攻齐之南阳[1],魏攻平陆[2],而齐无南面之心[3],以为亡南阳之害小[4],不如得济北之利大[5],故定计审处之[6].》鉴赏
- 《史记·鲁仲连邹阳列传第二十三·书奏梁孝王,孝王使人出之[1],卒为上客[2].》鉴赏
- 《史记·鲁仲连邹阳列传第二十三·于是新垣衍起[1],再拜谢曰》鉴赏
- 《史记·鲁仲连邹阳列传第二十三·其后二十馀年[1],燕将攻下聊城[2],聊城人或谗之燕[3],燕将惧诛,因保守聊城,不敢归.》鉴赏
- 《史记·鲁仲连邹阳列传第二十三·吾闻之,智者不倍时而弃利[1],勇士不怯死而灭名,忠臣不先身而后君[2].》鉴赏
|