| 单词 |
slob |
| 分类 |
翻译、意思、用法、释义、英译汉、汉译英、英汉双解词典 |
| 释义 |
slob1 /slɒb $ slɑːb/ noun [countable] informal 1 UNTIDYsomeone who is lazy and untidy 懒惰又邋遢的人 a lazy slob 一个懒惰又邋遢的家伙Examples from the Corpusslob• Then Scott started on the children, calling the oldest girl a slob.• If you keep dressing like a slob, no one's ever going to ask you for a date.• You can look like a slob for free, I figure.• I choose to believe he was merely a slob rather than inefficient enough to walk around with bloodstains from his last victim.• Jo's such a slob - how can you live like that?• And the big slob didn't even realize how objectionable he was.• Why are you going out with that fat slob?• His no-good slob of a kid was talking of having forty thousand dollars.• Larry Flynt presents the infamous pornographer as a likable slob who faced down the big guys and won.• Ludwig Holzer claims that slobs work harder because they feel they must prove something.slob2 verb (slobbed, slobbing) 1.slob around/out phrasal verb British English informal to spend time doing nothing and being lazy 游手好闲,无所事事→ See Verb tableOrigin slob (1700-1800) Irish Gaelic slab “mud”slob1 nounslob2 verbChinese untidy lazy who and is someone Corpus |
| 随便看 |
- allied industries/organizations/trades etc
- allied organizations
- allied to
- allied to something
- allied to sth
- allied trades
- allied with
- allied with something
- allied with sth
- Allies
- allies
- alligator
- alligator
- alligators
- all-important
- all important
- allimportant
- all in
- all-in
- allin
- all in all
- all-inclusive
- all inclusive
- allinclusive
- all in good time
- 天地之于万物,原是一贯。
- 天地之于万物,因之而已,分毫不与焉。
- 天地之德曰生,生之所恃者亲。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 天地之性人为贵是什么意思
- 天地之性,人为贵;人之行,莫大于孝。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 天地之所贵者人也,圣人之所尚者义也,德义之所成者智也,明智之所求者学问也。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 天地之气化生于不齐而死于齐,故万物参差,万事杂糅,势固然耳。天地亦主张不得。
- 天地之财要看他从来处,又要看他归宿处。从来处要丰要养,归宿处要约要节。
- 天地交,而后能成化育之功;上下交,而后能成和同之治
- 天地人
- 天地人物原来只是一个身体、一副心肠。同了,便是一家;异了,便是万类。而今看着风云雷雨都是我胸中发出,虎豹蛇蝎都是我身上分来,那个是天地?那个是万物?
- 天地位,万物育,几千年有一会,几百年有一会,几十年有一会,故天地之中和甚难。
- 天地全不张主,任阴阳;阴阳全不摆布,任自然。世之人趋避祈禳,徒自苦耳。其夺自然者,惟至诚。
- 天地即生人物,则人物各具一天地,天地之天地由得天地,人物之天地由不得天地。人各任其气质之天地至于无涯,梏其降衷之天地几于澌尽,天地亦无如之何也已。其吉凶祸福率由自造,天何尤乎而怨之?
- 天地原无昼夜,日出而成昼,日入而成夜。星常在天,日出而不显其光,日入乃显耳。古人云:“星从日生。”细看来星不借日之光以为光。嘉靖壬寅日食,既满天有星,当是时日且无光,安能生星之光乎?
- 天地发万物之气,到无外处止;收敛之气,到无内处止。不至而止者,非本气不足则客气相夺也。
- 天地只一个光明,故不言而人信。
- 天地只在一心间
- 天地只在一心间
- 天地合,乃敢与君绝!《上邪》诗词原文赏析|名句解读
- 天地君亲师,五者并列,师位何等尊重。|什么意思|大意|注释|出处|译文
- 天地存肝胆,江山阅鬓华
- 天地存肝胆,江山阅鬓华
- 天地所以信万物,圣人所以安天下,只是一个“常”字。常也者,帝王所以定民志者也。常一定,则乐者以乐为常,不知德;苦者以苦为常,不知怨。若谓当然,有趋避而无恩仇。非有大奸巨凶不敢辄生餍足之望、忿恨之心。何则?狃于常故也。故常不至大坏极敝,只宜调适,不可轻变。一变则人人生觊觎心,一觊觎则大家引领垂涎,生怨起纷,数年不能定。是以圣人只是慎常,不敢轻变。必不得已,默变不敢明变,公变不敢私变,分变不敢溷变。
- 天地所以循环无端积成万古者,只是四个字,曰“无息有渐”。圣学亦然,纵使生知之圣,敏则有之矣,离此四字不得。
|