| 单词 |
pinkish |
| 分类 |
翻译、意思、用法、释义、英译汉、汉译英、英汉双解词典 |
| 释义 |
Related topics: Colourspink·ish /ˈpɪŋkɪʃ/ adjective CCslightly pink 浅粉红色的 the pinkish glow of the fire 略呈粉红的火焰Examples from the Corpuspinkish• Roast for about 1 hour until the meat is pinkish.• Green or yellow skin with pinkish blue base.• The same materials, thrown into the Martian atmosphere by strong winds, give the Martian sky a pinkish color.• Scallops come in two sizes: the large white cubes from sea scallops and the smaller pinkish cubes from bay scallops.• They are pinkish grey, and the small worms may be seen partly protruding from their surfaces.• He had watched it in early May, as the tiny breaking leaves spread a pinkish haze over the magnificent skeleton.• pinkish-lavender flowers• Grolux tubes are great for promoting plant growth, but they do give everything a pinkish tinge.• When he opened his eyes again he was staring at a pinkish whirlpool running into the drain.pink·ish adjectiveChineseSyllable Corpus slightly pink |
| 随便看 |
- silliness
- sills
- Sills, Beverly
- sills,-beverly
- sills,beverly
- silly
- silly billy
- sillybilly
- silly-billy
- silly old
- silly old sb
- silly old somebody
- silly sb
- silly season
- silly-season
- sillyseason
- silly somebody
- silo
- silos
- silt
- silted
- silting
- silts
- silt up
- silvan
- 《史记·外戚世家第十九·钩弋夫人姓赵氏[1],河间人也[2].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·乌孙以千匹马聘汉女,汉遣宗室女江都翁主往妻乌孙[1],乌孙王昆莫以为右夫人[2].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·乌孙使既见汉人众富厚,归报其国,其国乃益重汉.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·于是贰师后复行,兵多,而所至小国莫不迎,出食给军.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·其夏,汉亡浞野之兵二万馀于匈奴[1].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·初,贰师起敦煌西,以为人多,道上国不能食[1],乃分为数军,从南北道.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·大宛之迹,见自张骞[1].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·太史公》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·居匈奴中,益宽[1],骞因与其属亡乡月氏[2],西走数十日,至大宛.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·是后天子数问骞大夏之属[1].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·汉已伐宛,立昧蔡为宛王而去.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·而汉使者往既多,其少从率多进熟于天子[1],言》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·自博望侯开外国道以尊贵,其后从吏卒皆争上书言外国奇怪利害,求使.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·自博望侯骞死后,匈奴闻汉通乌孙,怒,欲击之.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·西北外国使,更来更去[1].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·贰师将军军既西过盐水,当道小国恐,各坚城守,不肯给食.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·骞以校尉从大将军击匈奴[1],知水草处,军得以不乏,乃封骞为博望侯[2].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·骞既至乌孙,乌孙王昆莫见汉使如单于礼,骞大惭[1],知蛮夷贪,乃》鉴赏
- 《史记·天文地理的利用·天官书》鉴赏
- 《史记·太史公自序》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·七年而太史公遭李陵之祸[1],幽于缧绁[2].》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·上大夫壶遂曰[1]:“昔孔子何为而作《春秋》哉?”太史公》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·以淮南叛楚归汉,汉用得大司马殷[1],卒破子羽于垓下.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·壶遂》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·太伯避历[1],江蛮是適;文武攸兴,古公王迹.》鉴赏
|