| 单词 |
perjure |
| 分类 |
翻译、意思、用法、释义、英译汉、汉译英、英汉双解词典 |
| 释义 |
per·jure /ˈpɜːdʒə $ ˈpɜːrdʒer/ verb perjure yourself SCT law to tell a lie after promising to tell the truth in a court of law 〔在法庭上〕作伪证 —perjured adjective perjured evidence 伪证 —perjurer noun [countable]→ See Verb tableExamples from the Corpusperjure• And Mr Mitchum wouldn't perjure himself.• It was true that I would never perjure myself.Origin perjure (1400-1500) Old French parjurer, from Latin perjurare, from jurare “to swear”per·jure verbChineseSyllable Corpus tell tell to the after to a lie promising |
| 随便看 |
- cheeks
- cheek to cheek
- cheeky
- cheeky beggar
- cheep
- Cheer
- cheered
- cheerful
- cheerfully
- cheerfulness
- cheerier
- cheeriest
- cheerily
- cheering
- cheerio
- Cheerios
- cheerleader
- cheerleaders
- cheerleading
- cheerless
- cheerlessness
- cheer on
- cheer on sb
- cheer on somebody
- cheers
- 《史记·魏世家第十四·夫憎韩不爱安陵氏可也,夫不患秦之不爱南国非也[1].》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·安釐王元年[1],秦拔我两城.》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·文侯受子夏经艺[1],客段干木[2],过其闾[3],未尝不轼也[4].》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·昭王元年[1],秦拔我襄城[2].》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·景湣王元年[1],秦拔我二十城,以为秦东郡[2].》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·赵使人谓魏王》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·魏之先,毕公高之后也.》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·魏悼子徙治霍[1].》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·魏武侯元年[1],赵敬侯初立[2],公子朔为乱[3],不胜,奔魏,与魏袭邯郸[4],魏败而去[5].》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·魏王以秦救之故,欲亲秦而伐韩,以求故地[1].》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·公子与魏王博[1],而北境传举烽[2],言“赵寇至,且入界”.》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·公子留赵.》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·公子留赵十年不归.》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·公子自度终不能得之于王[1],计不独生而令赵亡[2],乃请宾客,约车骑百馀乘[3],欲以客往赴秦军,与赵俱死[4].》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·公子行,侯生》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·公子遂行.》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·太史公》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·秦王患之,乃行金万斤于魏[1],求晋鄙客[2],令毁公子于魏王曰[3]:》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·高祖始微少时[1],数闻公子贤.》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·魏公子无忌者,魏昭王少子而魏安釐王异母弟也[1].》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·魏安釐王二十年[1],秦昭王已破赵长平军[2],又进兵围邯郸.》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·魏有隐士曰侯嬴,年七十,家贫,为大梁夷门监者[1].》鉴赏
- 《史记·魏公子列传第十七·魏王怒公子之盗其兵符矫杀晋鄙,公子亦自知也[1].》鉴赏
- 《史记·魏其侯善待军吏》鉴赏
- 《史记·魏其武安侯列传第四十七·元光四年春[1],丞相言灌夫家在颍川,横甚,民苦之,请案[2].》鉴赏
|