| 单词 |
beak |
| 分类 |
翻译、意思、用法、释义、英译汉、汉译英、英汉双解词典 |
| 释义 |
Related topics: Birdsbeak /biːk/ ●●○ noun [countable] 1. HBBthe hard pointed mouth of a bird 鸟嘴,喙 SYN bill →4 See picture of 见图 BIRD OF PREY →5 see picture at 见图 bird of prey2. HBHa large pointed nose – used humorously 鹰钩鼻〔幽默用法〕3. the beak British English old-fashioned informal a judge or a male teacher 法官;男教师Examples from the Corpusbeak• Some were already asleep in the long grass, beaks tucked under wings.• A fine south doorway has some strange looking beak heads in the richly moulded arch.• The movement inside her filled her completely, an endless fluttering of wings, intense and urgent pecking of beaks.• A nestling's gape, or wide open beak, provides a stimulus to the parents to feed it.• The swallows came and went like carpenters, their beaks full of twigs.• Its surface is broken with coots, paddling away, dipping their beaks and twitching the water down their throats.• Cormorants can be pretty nasty with their beaks.• Her severed head flopped on a bin of guts, yellow beak in a grimace - take me with you?Origin beak (1200-1300) Old French bec, from Latin beccusbeak nounChinese a bird pointed of the hard mouth Corpus |
| 随便看 |
- Right hander
- Industrial water
- Bishkek
- Regression curve
- Non-prosecution
- Rayons
- Ionicity
- Display unit
- Event list
- Nuclear research
- Hydraulic ram
- Projection plane
- Three-phase motor
- Bloomington
- AICAR
- Speedlight
- Impassability
- Rotary wing
- Electron current
- Kaplan turbine
- Technical literature
- Outbidden
- Chavez
- Pestis
- Tonsilla
- 《史记·大宛列传第六十三·居匈奴中,益宽[1],骞因与其属亡乡月氏[2],西走数十日,至大宛.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·是后天子数问骞大夏之属[1].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·汉已伐宛,立昧蔡为宛王而去.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·而汉使者往既多,其少从率多进熟于天子[1],言》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·自博望侯开外国道以尊贵,其后从吏卒皆争上书言外国奇怪利害,求使.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·自博望侯骞死后,匈奴闻汉通乌孙,怒,欲击之.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·西北外国使,更来更去[1].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·贰师将军军既西过盐水,当道小国恐,各坚城守,不肯给食.》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·骞以校尉从大将军击匈奴[1],知水草处,军得以不乏,乃封骞为博望侯[2].》鉴赏
- 《史记·大宛列传第六十三·骞既至乌孙,乌孙王昆莫见汉使如单于礼,骞大惭[1],知蛮夷贪,乃》鉴赏
- 《史记·天文地理的利用·天官书》鉴赏
- 《史记·太史公自序》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·七年而太史公遭李陵之祸[1],幽于缧绁[2].》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·上大夫壶遂曰[1]:“昔孔子何为而作《春秋》哉?”太史公》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·以淮南叛楚归汉,汉用得大司马殷[1],卒破子羽于垓下.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·壶遂》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·太伯避历[1],江蛮是適;文武攸兴,古公王迹.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·太史公学天官于唐都[1],受《易》于杨何[2],习道论于黄子[3].》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·太史公既掌天官,不治民.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·太史公曰[1]:“先人有言》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·夫儒者以六艺为法[19],六艺经传以千万数,累世不能通其学,当年不能究其礼[20],故曰“博而寡要,劳而少功”.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·少康之子,实宾南海,文身断发,鼋》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·敢犯颜色以达主义[1],不顾其身.》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·昔在颛顼[1],命南正重以司天[2],北正黎以司地[3].》鉴赏
- 《史记·太史公自序第七十·是岁天子始建汉家之封[1],而太史公留滞周南[2],不得与从事,故发愤且卒.》鉴赏
|