| 单词 |
jocular |
| 分类 |
翻译、意思、用法、释义、英译汉、汉译英、英汉双解词典 |
| 释义 |
Word family noun joke joker jokiness jocularity adjective jokey jocular verb joke adverb jokingly jokily jocularly joc·u·lar /ˈdʒɒkjələ $ ˈdʒɑːkjələr/ adjective formal JOKING/NOT SERIOUSjoking or humorous 开玩笑的;幽默的 → jolly He sounded in a jocular mood. 他听上去心情很好。 —jocularly adverb —jocularity /ˌdʒɒkjəˈlærəti $ ˌdʒɑː-/ noun [uncountable]Examples from the Corpusjocular• Moreover, once the cases were distributed to each member, the reactions were jocular.• To those ballads he added a substantial leavening of others that were complimentary, jocular, and satirical.• At the turn of a switch, an emotional tirade could become jocular chit-chat.• His attention and trust gave her jocular ease with men and what acceptance she had of her own forceful character.• I was appalled to hear his jovial, jocular style.• a jocular toneOrigin jocular (1600-1700) Latin jocularis, from jocus; → JOKE1joc·u·lar adjectiveChineseSyllable joking humorous Corpus or |
| 随便看 |
- introduced
- introduces
- introducing
- introduction
- introductions
- introductory
- introductory offer
- introductory offer/price etc
- introductory price
- intros
- introspection
- introspective
- introspectively
- in trouble
- introversion
- introvert
- introverted
- introverts
- intrude
- intruded
- intruder
- intruders
- intrudes
- intruding
- intrusion
- 《史记·韩信卢绾列传第三十三·汉十年,信令王黄等说误陈豨[1].》鉴赏
- 《史记·韩信卢绾列传第三十三·沛公立为汉王[1],韩信从入汉中[2],乃说汉王》鉴赏
- 《史记·韩信卢绾列传第三十三·豨常告归过赵,赵相周昌见豨宾客随之者千馀乘,邯郸官舍皆满[1].》鉴赏
- 《史记·韩信卢绾列传第三十三·陈豨者,宛朐人也[1],不知始所以得从[2].》鉴赏
- 《史记·韩信卢绾列传第三十三·韩王信者,故韩襄王孽孙也[1],长八尺五寸.》鉴赏
- 《史记·韩信卢绾列传第三十三·高后时,卢绾妻子亡降汉[1],会高后病[2],不能见,舍燕邸[3],为欲置酒见之.》鉴赏
- 《史记·韩信被灭族》鉴赏
- 《史记·韩长孺列传第四十八·其明年,则元光元年,雁门马邑豪聂翁壹因大行王恢言上曰[1]:》鉴赏
- 《史记·韩长孺列传第四十八·太史公》鉴赏
- 《史记·韩长孺列传第四十八·安国为人多大略,智足以当世取[1],而出于忠厚焉[2].》鉴赏
- 《史记·韩长孺列传第四十八·建元中,武安侯田蚡为汉太尉[1],亲贵用事[2],安国以五百金物遗蚡[3].》鉴赏
- 《史记·韩长孺列传第四十八·御史大夫韩安国者,梁成安人也[1],后徙睢阳[2].》鉴赏
- 《史记·项羽初起吴中》鉴赏
- 《史记·项羽垓下悲歌》鉴赏
- 《史记·项羽救赵领上将军》鉴赏
- 《史记·骊姬毒计杀申生》鉴赏
- 《史记·高渐离以筑击秦王》鉴赏
- 《史记·高祖还乡高唱《大风歌》》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·三十年,魏伐赵,赵告急齐.》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·九年,秦拔我怀[1].》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·二十年,秦围邯郸[1],信陵君无忌矫夺将军晋鄙兵以救赵[2],赵得全.》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·太史公》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·夫存韩安魏而利天下,此亦王之天时已[1].》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·夫憎韩不爱安陵氏可也,夫不患秦之不爱南国非也[1].》鉴赏
- 《史记·魏世家第十四·安釐王元年[1],秦拔我两城.》鉴赏
|