| 单词 |
ad infinitum |
| 释义 |
ad in·fi·ni·tum /ˌæd ɪnfəˈnaɪtəm/ adverb formal ALWAYS/FOREVERcontinuing without ever ending – often used humorously 无限地,无止境地〔常为幽默用法〕 I have to explain A, then B, and C, and so on ad infinitum. 我得解释A,再B,再C,一直没完没了地解释下去。Examples from the Corpusad infinitum• DNA can copy itself within a cell ad infinitum.Origin ad infinitum (1600-1700) Latin “to an endless length of time”ad in·fi·ni·tum adverbChineseSyllable ending continuing used – humorously without ever Corpus often |
| 随便看 |
- Landholder
- Tertiary
- Egotistical
- Satchel
- Thunderbolt
- Overlay
- Variant
- Pearlescent
- Chihuahua
- Bind
- Mischief
- Polluted
- Petrify
- Fervently
- Bedraggled
- Marvelous
- Holding
- Apiary
- Devotee
- Sap
- Uppity
- Endeavor
- Sprain
- Sinner
- Jack
- 《史记·货殖列传第六十九·汉兴,海内为一,开关梁[1],弛山泽之禁[2],是以富商大贾周流天下[3],交易之物莫不通,得其所欲,而徙豪杰诸侯强族于京师[4].》鉴赏
- 《史记·货殖列传第六十九·蜀卓氏之先[1],赵人也,用铁冶富[2].》鉴赏
- 《史记·邹忌巧对淳于髡》鉴赏
- 《史记·郑国渠》鉴赏
- 《史记·郦生陆贾列传第三十七·初,沛公引兵过陈留[1],郦生踵军门上谒曰》鉴赏
- 《史记·郦生陆贾列传第三十七·吕太后崩,大臣诛诸吕,辟阳侯于诸吕至深[28],而卒不诛.》鉴赏
- 《史记·郦生陆贾列传第三十七·太史公》鉴赏
- 《史记·郦生陆贾列传第三十七·孝惠帝时[1],吕太后用事[2],欲王诸吕,畏大臣有口者[3],陆生自度不能争之[4],乃病免家居[5].》鉴赏
- 《史记·郦生陆贾列传第三十七·平原君朱建者,楚人也.》鉴赏
- 《史记·郦生陆贾列传第三十七·汉十二年[1],曲周侯郦商以丞相将兵击黥布有功.》鉴赏
- 《史记·郦生陆贾列传第三十七·陆贾者,楚人也.》鉴赏
- 《史记·酷吏列传第六十二·义纵者,河东人也[1].》鉴赏
- 《史记·酷吏列传第六十二·减宣者,杨人也[1].》鉴赏
- 《史记·酷吏列传第六十二·太史公》鉴赏
- 《史记·酷吏列传第六十二·孔子》鉴赏
|