| 单词 |
somebody has to pinch themselves |
| 释义 |
somebody has to pinch themselves somebody has to pinch themselves → somebody has to pinch themselves at pinch1(1) used when a situation is so surprising that the person involved needs to make sure that they are not imagining itsomebody has to pinch themselves |
| 随便看 |
- williamhazlitt
- william-hazlitt
- william henry fox talbot
- william-henry-fox-talbot
- william henry harrison
- william-henry-harrison
- william henry seward
- william-henry-seward
- William Hill
- william-hill
- williamhill
- william hogarth
- williamhogarth
- william-hogarth
- william holman hunt
- william-holman-hunt
- william howard taft
- william-howard-taft
- william h. rehnquist
- william-h.-rehnquist
- william h rehnquist
- william-h-rehnquist
- william hurt
- william-hurt
- williamhurt
- 词学的绮罗香泽指的是什么
- 词学的起源
- 词学秦七黄九分别指谁
- 词学秦柳分别指谁
- 词学邹董分别指谁
- 词学陈董指的是谁
- 词学集成
- 词学集成》简介介绍
- 词客有灵应识我,霸才无主始怜君
- 词家三昧是什么意思
- 词家多以景寓情.其专作情语而绝妙者,如牛峤之“甘(按原文作“须”)作一生拼,尽君今日欢.”顾夐之“换我心,为你心,始知相忆深.”欧阳修之“衣带渐宽终不悔,为伊消得人憔悴.”美成之“许多烦恼,只为当时,一晌留情.”此等词古今曾不多见.余《乙稿》中,颇于此方面有开拓之功.
- 词家时代之说,盛于国初.竹垞谓:“词至北宋而大,至南宋而深.”后此词人,群奉其说.然其中亦非无具眼者.周保绪曰:“南宋下不犯北宋拙率之病,高不到北宋浑涵之诣.”又曰:“北宋词多就景叙情,故珠圆玉润,四照玲珑.至稼轩、白石,一变而为即事叙景,使深者反浅,曲者反直.”潘四农德舆曰:“词滥觞于唐,畅于五代,而意格之闳深曲挚,则莫盛于北宋.词之有北宋,犹诗之有盛唐.至南宋则稍衰矣.”刘融斋熙载曰:“北宋词用密亦疏,用隐亦亮,用沉亦快,用细亦阔,用精亦浑.南宋只是掉转过来.”可知此事自有公论.虽止弇词颇浅薄,潘、刘
- 词家正宗
- 词家笔下春光好
- 词律
|