| 单词 |
idiolect |
| 释义 |
Related topics: Linguisticsid·i·o·lect /ˈɪdiəlekt/ noun [countable, uncountable] technical SLthe way in which a particular person uses language 个人言语方式,个人语型 → dialectExamples from the Corpusidiolect• Such a personal dialect or variety is usually termed an idiolect.Origin idiolect (1900-2000) idio- “own, personal” (from Greek, from idios; → IDIOT) + -lect (as in dialect)id·i·o·lect nounChineseSyllable person the in Corpus way a language which uses particular |
| 随便看 |
- Genuine article
- Poetical
- Kwashiorkor
- Koran
- Satisfyingly
- Fucked up
- Kitbag
- Spillway
- Earning power
- Magisterial
- Keypad
- Stunk
- Striven
- Kart
- Upraised
- To begin
- Snooper
- Dit
- Overtaken
- Local call
- Quartering
- Prodigiously
- Joystick
- Clowning
- Filling up
- 学者只看得世上万事万物种种是道,此心才觉畅然。
- 学者只能使心平气和,便有几分工夫。心平气和人遇事却执持担当,毅然不挠,便有几分人品。
- 学者只该说下学,更不消说上达。其未达也,空劳你说;其既达也,不须你说。故“一贯”惟参、赐可语,又到可语地位才语,又一个直语之,一个启语之,便见孔子诲人之妙处。
- 学者型散文大家——余秋雨
- 学者处事处人,先要识个礼义之中。正这个中正处,要析之无毫厘之差,处之无过不及之谬,便是圣人。
- 学者大病痛只是器度小。
- 学者如登山焉,动而益高,如寤寐焉,久而益足
- 学者对金石资料的认识和初步研究
- 学者工夫,宁下而勿高,宁沉而勿浮,贵博而不贵杂,贵精而不贵玄
- 学者常看得为我之念轻,则欲念自薄,仁心自达。是以为仁功夫曰“克己”,成仁地位曰“无我”。
- 学者,心之白日也
- 学者必有师,所以通其业、成就其道德者也
- 学者恶其自足,足则不复进
- 学者有二病:积学未厚而用之遽,养德未足而谈有余
- 学者欲在自家心上做工夫,只在人心做工夫。
|